/
Теги: broń sprawy wojskowe rakiety
Год: 1990
Текст
DOWÓDZTWO WOJSK LOTNICZYCH Lot. 2821/89 ^n Ł LOTNICZY POCISK SAMONAPROWADZAJĄCY R-60MK Opis techniczny i eksploatacja POZNAŃ 1990
U ..fcl^ ^; ,!»&■ <''»■. *$j «? :>OT-:. ':%«r' ■''^,'1* fc^'*. ■£¥$$? <,^(,e< rU^ >,: S-.J-:. •■/•):■ ;^^ij? 'U A /,-■»"•' w («>»',;'K1^ ■•-,v mma^ s DOWÓDZTWO WOJSK LOTNICZYCH Lot. 2821/89 LOTNICZY POCISK SAMONAPROWADZAJĄCY R-60MK Opis techniczny i eksploatacja POZNAŃ 1990
3gjl Poznań, dnia 4.12.1989 r. DOWÓDZTWO WOJSK LOTNICZYCH ZARZĄDZENIE nr 101/DWL Wprowadzam do użytku w lotnictwie Sił Zbrojnych PRL z dniem 1.10.1990 r. wydawnictwo „Lotniczy pocisk samonapro- wadzający R-60MK. Opis techniczny i eksploatacja". DOWÓDCA (—) gen. bryg. pil. dr Jerzy GOTOWAŁA SKD 358.33 Druk. ZRWP-ń PF 22/90-02-09 3 SPIS TREŚCI Str. WSTĘP ". 5 I. OPIS TECHNICZHY POCISKO R-60MK 6 1. WIADOMOŚCI OGÓLNE 6 1.1. Przeznaczenie i charakterystyki techniczne ................................ 6 1.2. Podstawowe dane techniczne ............ 7 1.3. Budowa 7 2. ZASTOSOWANIE BOJOWE POCISKO 8 2.1. Warunki zastosowania bojowego 8 2.2. Podstawowe odcinki lotu pocisku ....... 9 3. CZESCI SKŁADOWE POCISKO "'0 3.1. Termiczna głowica samonaprowadzająca .. 10 3.2. Okład sterowania 10 3.3. Radiolokacyjny zapalnik zbliżeniowy ... 11 3.4. Zapalnik stykowy 11 3.5. Mechanizm zabezpieczająco-wykonawczy .. 12 3.6. Silnik 13 3.7. Cześć bojowa 13 3.8. Układ zasilania elektrycznego 14 3.9. Skrzydło 15 3.10. Wyposażenie elektryczne pocisku 15
4 4. ZASTOSOWANIE POCISKU 16 4.1. Zastosowanie pocisku do celów powietrznych .................................... 16 4.2. Zastosowanie pocisku dc celów naziemnych 20 4.3. niekierowane odpalanie pocisku 20 5. MALOWANIE I OZNAKOWANIE 20 6. OPAKOWANIE 21 II EKSPLOATACJA 22 1. WIADOMOŚCI OGÓLNE I ZASADY BEZPIECZEŃSTWA .... 22 2. PRZYGOTOWANIE DO PODWIESZENIA HA WYRZDTNI, PODWIESZANIE I ZDEJMOWANIE POCISKU Z WYRZUTNI 23 2.1. Przygotowanie do podwieszenia na wyrzutni 23 2.2. Podwieszanie pocisku na wyrzutni 25 2.3. Zdejmowanie pooisku z wyrzutni 27 3. ZASADY PRZECHOWYWANIA 28 4. OBSŁUGA TECHNICZNA POCISKÓW PODCZAS ICH PRZECHOWYWANIA 29 5. RESURS I OKRESY PRZECHOWYWANIA 32 6. TRANSPORTOWANIE 33 6.1. Wskazówki ogólne 33 6.2. Zasady bezpieczeństwa 33 6.3. Przewóz transportem kolejowym, samochodowym i powietrznym 34 ZAŁĄCZNIKI Załącznik 1. Wykaz materiałów stosowanych podczas eksploatacji 36 Załącznik 2. Zamienniki radzieckich materiałów pędnych i smarów 37 Załącznik 3. Rysunki 39 WYKAZ ZKIAN 47 WSTĘP W niniejszym wydawnictwie została omówiona budowa pocisku w celu zapewnienia pełnego wykorzystania jego możliwości technicznych oraz prawidłowej eksploatacji Wydawnictwo składa się z dwóch części. W części pierwszej zawarty jest opis techniczny, natomiast w drugiej cmówicna została jego eksploatacja, zasady przechowywania i transportowania. W skład kompletu dokumentacji technicznej pocisku R-60MK wchodzi opis techniczny i eksploatacja oraz metryki pocisku.
6 I. OPIS TECHNICZNY POCISKI R-60MK CBBSBBssBBassaassstssswasBssmt 1. WIADOMOŚCI OGOŁNE 1.1. PRZEZNACZENIE I CHARAKTERYSTYKI TECHNICZNE Pocisk R-60MJC przeznaczony jest do niszczenia samolotów nieprzyjaciela w bliskiej manewrowej walce powietrznej, a także do niszczenia celów naziemnyoh promieniujących ciepłe. Pooisk /rys. 1, rys. 2/ wykonany jest według układu aerodynamicznego "kaczka", ma krzyżowo rozmieszczone skrzydła, stery i destabilizatory, niezbędne do zwiększenia skuteczności działania sterów przy dużych kątach natarcia. Ha skrzydłach znajdują się żyroletki do tłumienia drgań pocisku względem osi podłużnej. Pociski R-60MK na samolotach podwiesza się na wyrzutniach APU-60-IM i APU-60-IIM. Pilot wykrywa cel, rozpoznaje oraz celuje do niego wzrokowo,'z wykorzystaniem celownika pokładowego. Podstawowym zadaniem celowania jest zapewnienie przechwycenia celu przez termiczną głowicę samonaprowadzającą /TGS/, tzn. naprowadzenie pola przechwycenia TGS na cel. Jeżeli cel znajduje się w polu przechwycenia TGS następuje automatyczne przechwycenie celu i TGS przechodzi na zakres automatycznego śledzenia celu. Jeżeli ? cel wyjdzie poza przedziały kąta wstępnego celowania, następuje zrzut przechwycenia i koordynator TGS wraca w położenie określone przez układ wskazywania celu. Przy przechwyceniu celu choćby przez jeden pocisk, do kabiny pilota podawana jest odpowiednia sygnalizacja. Moment odpalenia określa pilot i odpalenie następuje po naciśnięciu przycisku bojowego. W celu odpalenia następnego pocisku pilot powtórnie naciska przycisk bojowy. Możliwe są warianty odpalenia pocisku po jednym i serią po dwa /po jednym pocisku z różnych wyrzutni z przerwą 0,16 s/. Wariant odpalenia wybiera pilot. 1.2. PODSTAWOWE DANE TECHNICZNE Masa startowa 44 kg. Długość pocisku 2133 mm. Średnica korpusu 120 mm. Rozpiętość skrzydła ....................... 390 mm. 1.3. BODOWA Budowa pocisku jest pokazana na rys. 3, a schemat podziału technologicznego na rys. 4. Pocisk okłada się z pięciu przedziałów, połączonych za pomocą połączeń bagnetowyoh /oprócz połączenia gwintowego przedziałów nr 1 i nr 2/. Na korpusie pocisku znajdują się wzierniki technologiczne, przeznaczone do kontroli podczas przygotowania pooisku. Przedział nr 1 - termiczna głowica samonaprowadzającą, na której znajdują się destabilizatory. TGS jeet typu pasywnego z termoelektrycznym chłodzeniem odbiornika promieniowania.
8 Przedział nr 2 - cześć bojowa z mechanizmem zabezpiecza jąco-wykonawczym /FIM/. Przedział nr 3 - przedział sterowania, w którym znajduje sie układ sterowania, blck automatyki, zapalnik stykowy, blok stabilizacji układu zasilania elektrycznego i złącze ścinane. Na przedziale znajdują sie stery. Przedział nr 4 - znajdują sie w nim! zapalnik zbliżeniowy, wytwornica gazów prochowych, blok turbogeneratorów i nadajnik zejścia. W dolnej części, pod przedziałami nr 3 i nr 4, w korytku, umieszczona jest instalacja gazowa i elektryczna. Przedział nr 5 - prochowy silnik rakietowy. Na przedziale zamontowane są skrzydła z żyrolotkami i opływ tylny. 2. ZASTOSOWANIE BOJOWE POCISKU 2.1. WARUNKI ZASTOSOWANIA BOJOWEGO Odpalanie pocisku R-60MK jest możliwe w czasie walki powietrznej w całym zakresie wysokości i prędkości lotu oraz przeciążeń samolotu. Odpalenie pocisków z samolotu możliwe jest zarówno bez wskazywania celu, jak i ze wskazywaniem celu. Skuteczne bojowe zastosowanie pocisku, przy obecności wskazywania celu TGS zapewnia układ celowania przez określenie w przyrządzie licząco-rozwiązującym /w wy- liczniku/ celownika granic stref odległości możliwego odpalenia pocisków, namiaru celu i błędu odpalenia w zależności od bieżącyoh warunków ataku i podania odpowiednich informacji do pilota oraz sygnałów /komend/ do układu sterowania uzbrojeniem. Odpalenie pocisku jest możliwe w razie przechwycenia celu przez TGS pooisku. Zastosowanie pocisku R-60MK w warunkach V&cfenoxse- aia możliwe jest w przypadku, gdy poziom sygnału od celu przewyższa poziom sygnału tła zachmurzenia. Pocisk K-60MK może być wykorzystywany do niszczenia celów lecących na wysokości samolotu a jego przewyższeniem lub obniżeniem /na tle powierzchni ziemi/ oraz do celów naziemnych promieniujących ciepło. 2.2. PODSTAWOWE ODCINKI LOTU POCISKU Autonomiozny let pocisku można podzielić na aktywny i pasywny. Aktywna cześć lotu pocisku /z pracującym silnikiem/ dzieli sie natomiast na część stabilizacji i ozęść samonaprowadzania. W części stabilizacji TGS śledzi cel, lecz do układu sterowania nie są podawane z niej komendy sterujące. Lot pocisku R-60MK stabilizowany jest na torze lotu w przybliżeniu przez 0,35 s, tzn. przeciwdziała wychyleniem sterów zaburzeniom powstałym podczas zejścia pocisku z wyrzutni oraz podczas lotu w pobliżu samolotu. Po zakończeniu lotu na odcinku stabilizacji włącza się układ sterowania. Sygnały z TGS podawane są do układu sterowania i od tego momentu rozpoczyna się samonaprowadzanie pocisku na cel. Po oddaleniu się pocisku na bezpieczną odległości od samolotu, tzn. po 1,1 - 1,7 s /około 100 m/ następuje odbezpieczenie mechanizmu zabezpieczająco-wykonawczego /PIM/. Pasywna część lotu pocisku rozpoczyna się po zakończeniu działania silnika. Pocisk kontynuuje lot dzięki posiadanej energii kinematycznej i w dalszym ciągu trwa samonaprowadzanie. Przy zbliżeniu się pocisku do celu zadziałuje zapalnik, który podaje sygnał do me-
10 chanizmu zabezpieczająco-wykonawczego 1 po jego zadziałaniu następuje detonacja /rozerwanie/ części bojowej. Jeżeli w czasie 23 - 35 s lotu zapalnik nie podał sygnału do rozerwania głowicy bojowej, to zadziała układ 8amolikwidacji i pocisk zostanie zniszczony. 3. CZĘŚCI SKŁADOWE POCISKU 3.1. TERMICZNA GŁOWICA SAMONAPROWADZAJACA Termiczna głowica samonaprowadzająca jest zespołem elektronowo-optycznym, przeznaczonym do przechwycenia i automatycznego śledzenia celu, pomiaru oraz podania do układu sterowania sygnału kątowej prędkości linii celowania, podania komendy do odbezpieczenia zapalnika zbliżeniowego, kształtowania i podania sygnałów prędkości kątowej do wylicznika samolotu. Widok zewnętrzny TGS jest pokazany na rys. 5. Konstrukcyjnie TGS składa się z koordynatora i bloku elektronowego. Koordynator to zespół optyczno-żyrosko- powy, składający się z żyroskopu swobodnego z obiektywem zwierciadlano-soczewkowym i fotoelementu z termoelektrycznym chłodzeniem. 3.2. UKŁAD STEROWANIA Układ sterowania spełnia następujące funkcje: - stabilizuje lot pocisku zgodnie z sygnałami TGS; - ogranicza maksymalnie dopuszczalne przeciążenia boczne ze względu na wytrzymałość pocisku; - filtruje sygnał sterujący TGS; 11 - przełącza współczynnik obwodu stabilizacji i sterowania w zależności cd warunków początkowych oraz czasu; - kształtuje sygnał "Kontrolne położenie sterów11 oraz sygnał "Gotowość". Układ sterowania składa się zt' - blok sterowania z elementami elektronowymi i foto- elementami; - napędu sterów, który składa się z dwóch bloków, a każdy z nich ma rozdzielacz gazowy 1 mechanizm napędu sterów. 3.3. RADIOLOKACYJNY ZAPALNIK ZBLIŻENIOWY Zapalnik zbliżeniowy przeznaczony jest do podania impulsu elektrycznego do mechanizmu zabezpieczająco- wykonawczego, który powoduje rozerwanie częśol bojowej pocisku. Jest urządzeniem radiolokaoyjnym typu aktywnego. W celu ograniczenia odległości działania, zmniejszenia bezwładnośoi oraz zapewnienia stabilnej pracy w warunkach oddziaływania przeciążeń wibracyjnych w zapalniku wykorzystano impulsową zasadę działania. Zapalnik zbliżeniowy składa się z układu antenowego, nadajnika i odbiornika. 3.4. ZAPALNIK STYKOWY Zapalnik stykowy służy do podania impulsu do elektrycznego zapłonnika mechanizmu zabezpieczająco-wykonawczego przy bezpośrednim trafieniu pocisku w cel /zderzeniu się z celem/. Zapalnik stykowy jest impulsowym generatorem magne- toelektrycznym. Jego układ magnetyczny składa się
12 « nieruchomego magnesu stałego z "uzwojeniem i z ruoho- mych - bezwładnościowego i falowego - rdzeni. 3.5. MECHANIZM ZABEZPIECZAJACO-WYKONAWCZY Mechanizm zabezpieczająco-wykonawczy jest urządzeniem jednorazowego działania typu zabezpieczającego i służy dc zapewnienia bezpieczeństwa przy naziemnej eksploatacji pocisku. Podczas lotu spełnia następujące funkcje: - uniemożliwia wybuch części bojowej pocisku przed jego odbezpieczeniem; - powoduje wybuch części bojowej pocisku w momencie przyjęcia sygnału elektrycznego z zapalnika zbliżeniowego lub stykowego po jego odbezpieozeniu; - powoduje wybuch części bojowej pocisku po upływie czasu samolikwidacji pocisku. Mechanizm zabezpieczająco-wykonawczy składa się z następujących części: - mechanizmu zabezpieczającego; - zespołu detonatora; - zespołu samolikwidacji; - płytki montażowej; - złącza. Wszystkie części umieszczone są w korpusie metalowym, który przymocowany jest nakrętkami do tylnej ścianki części bojowej. Mechanizm zabezpieczająco-wyko nawczy połączony jest z pociskiem elektrycznie przez złącze. 13 3.6. SILNIK Silnik rakietowy na paliwo stałe jest przeznaczony do zapewnienia lotu pocisku z prędkością niezbędną do wykonania zadania taktycznego. Silnik /rys. 6/ składa się z korpusu, wewnątrz którego znajdują się: ładunek paliwa stałego, zapłonnik, zapłonnik elektryczny i blok zabezpieczenia. Korpus silnika jest elementem nośnym /przedziałem samodzielnym/ konstrukcji pocisku. Ha korpusie znajdują się węzły mocowania skrzydeł pocisku oraz węzły podwieszenia pocisku na wyrzutni samolotu. Na przednim węźle podwieszenia znajduje się ząb- egranicznik, przeznaczony do ustalenia pocisku na wyrzutni w kierunku podłużnym. Na korpusie silnika w specjalnych obejmach z materiału elektroizolacyjnego zamocowane są styki zapłonu silnika. Styki zapłonu i węzły podwieszenia podczas eksploatacji zakryte są pokrywami zabezpieczającymi /na rysunku umownie nie pokazano/, które zdejmowane są tylko podczas podwieszania pocisku na wyrzutni. Na tylnej powierzohni czołowej silnika zamontowany jest za pomocą wkrętów opływ tylny. Silnik z przednią częścią pocisku połączony jest za pomocą połączenia bagnetowego, zabezpieczonego wkrętami. 3.7. CZESC BOJOWA Część bojcwa /rys. 7/ służy do niszczenia celu. Jest ona samodzielnym przedziałem pocisku. Korpus części bojowej stanowi cylindryczna tuleja duralumi- niowa, której dno wykonane jest razem z kołnierzem przedziału. Na kołnierzu tylnym znajduje się połączenie bagnetowe do połączenia z przedziałem pocisku. Na
14 zewnętrznej powierzchni tulei znajdują się elementy rażące w postaci rdzeni metalowych. Ha zewnętrzną powierzchnię korpusu nałożony Jest opływ. W korpusie znajduje się sprasowany ładunek materiału wybuchowego. Wewnętrzna część ładunku zamknięta jest rurą. Ha tylnej powierzchni czołowej tulei, w cienkościennej czaszy, znajduje się kostka dodatkowego detonatora. Ładunek, rura i kostka detonacyjna zamocowane są w korpusie pokrywą nagwintowaną, na której znajdują się śruby kołkowe z nakrętkami do mocowania mechanizmu zabezpieczająco-wykonawczego. Pokrywę wkręca się w korpus i unieruchamia w określonym położeniu względem pocisku za pomocą blokującego wkręta. Częśó bojowa jest słabym zamkniętym źródłem promieniowania, dlatego na przedziale nr 2 pocisku znajduje się specjalny znak. Moc promieniowania w-odległości 0,2 m od części bojowej jest znacznie mniejsza niż dopuszczalna dawka ustalona dla człowieka. 3.8. UKŁAD ZASILANIA ELEKTRYCZNEGO Układ zasilania elektrycznego pocisku R-60MK składa się z pokładowego źródła, przeznaczonego do zasilania elektrycznego pocisku podczas lotu autonomicznego i wytwornicy gazów prochowych, przeznaczonej do zasilania gorącym gazem,napędów sterów pocisków oraz pokładowego źródła zasilania. Pokładowe źródło zasilania wytwarza następująoe napięcia wyjściowe: £27 V, +12,6 V, minus 40 V. W skład pokładowego źródła zasilania wchodzi blok turbogeneratorów i stabilizator napięcia. Blok turbogeneratorów stanowi jednolitą konstrukcję zawierającą dwa turbogeneratory, dwa kondensatory oraz instalację elektryczną i gazową. Blok turbogeneratorów wraz 15 z wytwornicą gazów prochowych zamontowany jest w przedziale nr 4 pocisku. • Wytwornica gazów prochowych składa się z następujących elementów: - szczelnej komory spalania z blokiem filtrującym; - ładunku prochowego; - zapłonnika; - zapłonnika elektrycznego. 3.9. SKRZYDŁO Skrzydło tia kształt trapezu /rys. 8/ i mocowane jest do przedziału za pomocą wkrętów. Skrzydła są wzajemnie zamienne. W celu stabilizacji lotu pocisku w płaszczyźnie kąta przechylenia na końcu każdego skrzydła jest zamontowana żyrolotka z hydraulicznym tłumikiem drgań, która przeciwdziała zaburzeniom działającym na pocisk. Podczas lotu samolotu żyrolotka jest zabezpieczona. Po zapłonie silnika pocisku strumień gazów roztapia tuleję urządzenia blokującego, kołek zabezpieczający pod działaniem sprężyny przemieszcza się i zwalnia żyrolotkę. 3.10. WYPOSAŻENIE ELEKTRYCZNE POCISKU Wyposażenie elektryczne przeznaczone jest do zabezpieczenia połączeń elektrycznych między pociskiem a samolotem oraz między agregatami pokładowymi pocisku a źródłem zasilania elektrycznego. \'l skład wyposażenia elektrycznego pocisku wchodzą: blok automatyki, nadajnik zejścia, wiązka przewodów elektrycznych łączących blok turbogeneratorów oraz stabilizator napięcia. W pooisku jest zastosowana jednoprzewodowa sieć zasila-
16 nie napięciem stałym i sieć trójfazowa, zasilana prądem przemiennym o napięciu >Y36 V, 1000 Hz. Blok automatyki przeznaczony jest do przełączenia sygnałów i napięć zasilających zgodnie z sygnałami sterującymi. Konstrukoyjnie blok wykonany jest jako metalowy kcrpus z wychodzącymi z niego wiązkami przewodów elektrycznych zakończonych złączami, za pomocą których następuje połączenie z agregatami pocisku. Nadajnik zejścia przeznaczony jest do zaznaczenia momentu zejścia pooisku z wyrzutni i podania do agregatów pocisku sygnału "Odłączenie". Radajnik zamontowany jest na korpusie przedziału nr 4 pocisku. Trzon nadajnika wystaje z korpusu pocisku na zewnątrz i utrzymywany jest w tym położeniu za pomocą twardej sprężyny spiralnej. Podczas podwieszania pocisku trzon nadajnika opiera się o prowadnicę wyrzutni i rozwiera normalnie zwarte styki dwóch mikrowyłączników wmontowanych w korpus nadajnika. Po zejściu pocisku trzon pod działaniem sprężyny powraca w położenie wyjściowe, w wyniku tego zwierają się styki mikrowyłączników. Podczas przeohowywania i transportowania trzon nadajnika zejścia zabezpieczony jest specjalnym kołpakiem zdejmowanym przed podwieszeniem pooisku. 4. ZASTOSOWANIE POCISKU 4.1. ZASTOSOWANIE POCISKU DO CELÓW POWIETRZNYCH Przygotowanie aparatury pocisku do odpalania, odpalenie i działanie aparatury w czasie lotu autonomicznego odbywa się następująco: sygnał "Włąozenie" podawany jest przez pilota przed wylotem /na ziemi/. Po tym 17 sygnale z samolotu podawane jest do pocisku zasilanie elektryczne: a/i ^3x36 V, 1000 Hz, które powoduje rozkręcenie silników żyroskopowyoh układu sterowania; b/ minus 40 V, które powoduje rozkręcenie silników żyroskopowych koordynatora TGS i podawane jest do bloku elektronowego; c/ +27 V - do zasilania obwodów przekaźników. Po 1 min od momentu podania sygnału "Włączenie" pocisk jest przygotowany do zastosowania bojowego. Po pojawieniu się celu w polu widzenia TGS zostaje odblokowany koordynator, wprowadza głowioę na zakres automatycznego śledzenia celu w przedziałach kąta wstępnego celowania +4° i podaje do wyrzutni odpowiedni sygnał. Przechwycenie celu choćby przez jeden pocisk podwieszony na danej wyrzutni powoduje podanie do kabiny pilota sygnału "Przechwycenie". W TGS wytwarzany jest sygnał prędkości kątowej linii celowania we współrzędnych biegunowyoh "G biegunowa" i podawany jest do samolotu w celu kształtowania sygnału "Hie- dopuszozalny błąd celowania". Sygnał "Odpalenie" podawany jest po naciśnięoiu przez pilota przycisku bojowego. Sygnał ten podawany jest do pooisku, który przechwycił cel. Od momentu podania sygnału "Odpalenie" do pocisku, TGS przechodzi na zakres śledzenia celu w pełnym kącie obserwacji /namiaru/, zostaje odblokowany nadajnik przyspieszeń liniowych układu sterowania, następuje zapłon wytwornicy gazów prochowych, gorące gazy skierowane są do mechanizmów napędu sterów i do pokładowego źródła zasilania. Gdy turbogenerator wejdzie na zakres roboczy następuje zasilanie układu sterowania i zapalnika zbliżeniowego, stery pocisku ustawiają się w położeniu kontrolnym, co świadczy o sprawności napędu sterów i do wyrzutni z pocisku podawany jest sygnał "Kontrolne położenie sterów".
1B Po około 0,25 b po podaniu sygnału "Odpalenie" i pod warunkiem, że stery znajdują się w położeniu kontrolnym, a turbogenerator osiągnął wymagany poziom napięcia, do pocisku podawany jest z wyrzutni sygnał "Wyjście przekaźnika napięcia". Pc podaniu tego sygnału przyłącza się układ sterowania i do wyrzutni podawany jest sygnał "Gotowość", powodując odblokowanie zamka utrzymującego pocisk na wyrzutni i podane zostaje napięcie na zapłon silnika. Pod działaniem ciągu silnika otwiera się odblokowany zamek i pocisk zaczyna przemieszczać się po prowadnicach. W początkowym momencie ruchu zostaje ścięte złącze /wiązka przewodów/, za pomocą którego pocisk połączony był elektrycznie z wyrzutnią, stery pocisku ustawiają się w położeniu zerowym, ścięty zostaje łącznik bocznikujący obwód zapłonu mechanizmu zabezpieczająco-wyko- nawczego. Po ścięciu wiązki przewodów zostaje przerwane zasilanie elektryczne silników żyroskopowych układu sterowania i w czasie lotu autonomioznego silniki żyroskopowe pracują na wybiegu. Uwaga. Blok energetyczny pocisku od momentu zapłonu wytwornicy gazów prochowych do ścięcia wiązki przewodów działa równolegle z samolotowym źródłem zasilania w obwodzie +27 V i minus 40 V. W czasie przemieszczania się pooisku po prowadnicach wyrzutni zadziała nadajnik zejścia i podany zostanie sygnał "Odłączenie", po podaniu którego przy występowaniu przeciążenia wytworzonego przez siłę ciągu zadziała zapłonnik odpalający mechanizm zabezpieczająoo- wykonawczy i uruchamiane jest urządzenie czasowe w oelu podania sygnału "Odbezpieczenie mechanizmu zabezpiecza- jąco-wykonawczego". Oprócz tego, po podaniu sygnału "Odłączenie" sygnały z układu sterowania zcstają poda-s ne na wejście toru sterowego /pocisk przechodzi na 19 zakres stabilizacji/ i uruchamiane zostaje urządzenie czasowe w celu podania sygnału "Włączenie sterowania". Uwag a. W razie, gdy w czasie 1,25 s po naciśnięciu przycisku bejowego pocisk nie zejdzie z wyrzutni, zostaje od niego odłączone zasilanie elektryczne. Po okołc 0,35 s po podaniu sygnału "Odłączenie" podawany jest sygnał "Włączenie sterowania", po którym sygnały z TGS podawane są do układu sterowania i pocisk rozpoczyna samonaprowadzanie na cel. W czasie 1,1 - 1,7 s po podaniu sygnału "Odłączenie" i po zadziałaniu zapłonnika /przy występowaniu niezbędnego poziomu przeciążenia w osi X pocisku/ zostaje odbezpieczony mechanizm zabezpieczająco-wyko- nawczy, zamknięty zostaje jego obwód ogniowy i zapłonniki elektryczne zostają podłączone do obwodów zapalnika stykowego oraz zbliżeniowego. V,' wyniku tego w sytuacji bojowej układ stykowej detonacji jest całkowicie przygotowany do zadziałania. Przy zbliżeniu się do celu TGS podaje sygnał "Odbezpieczenie 2", dzięki któremu zestaje w pełni przygotowany układ zdalnej /zbliżeniowej/ detonacji. Gdy pocisk przeleci w pobliżu oelu nastąpi zadziałanie zapalnika zbliżeniowego, podany zostaje sygnał do mechanizmu zabezpieczająco-wykonawczego i zostaje zdemontowany ładunek częśoi bojowej. Przy bezpośrednim trafieniu pocisku w cel detonacja części bojowej następuje po podaniu sygnału z zapalnika stykowego. Jeżeli zapalnik zbliżeniowy i stykowy nie zadziału- ją w czasie 23 - 35 s od startu pocisku, mechanizm zabezpieczająco-wykonawczy poda sygnał do rozerwania części bojowej i następuje samolikwidacja pocisku.
20 4.2. ZASTOSOWANIE POCISKU DO CELÓW NAZIEMNYCH Zastosowanie pocisku do naziemnych celów promieniujących energię cieplną różni się tylko podaniem przez pilota dodatkowego sygnału "Działanie do celów naziemnych". Po tym sygnale w pocisku zcstaje odłączony zapalnik zbliżeniowy, w wyniku czego rozerwanie części bojowej pocisku następuje tylko po zadziałaniu zapalnika stykowego przy trafieniu pocisku w cel lub po zderzeniu się z ziemią. 4.3. NIEKIEROWANE ODPALANIE POCISKU Oprócz taktycznego odpalania pocisku z przechwyceniem celu przez TGS możliwe jest niekierowane odpalanie pocisków bez przechwycenia celu. Pocisk odpala się wówczas za pomocą oddzielnego przycisku znajdującego się w kabinie samolotu. Sygnały odpalania podawane są do wyrzutni i do pocisku tak samo, jak przy odpalaniu taktycznym. Oprócz tego, do TGS podawany jest sygnał uniemożliwiający podanie sygnału "Włączenie sterowania", w wyniku czego układ sterowania działa tylko w zakresie stabilizacji. 5. MALOWANIE I OZNAKOWANIE Powierzchnia pocisku R-60KK /z wyjątkiem opływu TGS, radioprzezroczystych części anten zapalnika zbliżeniowego, styków zapłonu silnika, miejsc osadzania węzłów podwieszenia pocisku, urządzenia ścinanego i trzonu nadajnika zejścia/ jest pomalowana na kolor biały. Oznakowania, ryski oraz napisy eksploatacyjne 21 naniesione są czarną lub czerwoną emalią. Numer pocisku R-60UK namalowany jest z cbu stron emalią czerv/onq. Na powierzchniach bocznych przedziału nr 2 jest naniesiony specjalny znak /żółty trójkąt z czerwonym obramowaniem, z trzema czerwonymi płatkami wewnątrz trójkąta/. 6. OPAKOWANIE Pocisk dostarczany jest w opakowaniu zapewniającym jego przechowywanie i transportowanie. Opakowanie to skrzynia ze zdejmowaną pokrywą. Wewnątrz skrzyni znajdują się łoża do ułożenia i mocowania pocisku. Na pokrywie skrzyni znajdują się odchylane łoża, przeznaczone do ułożenia pooisku podczas odkonserwov/ywonia ^o. Na przednich ściankaoh skrzyni przymocowane są uchwyty do ręcznego przenoszenia opakowania z pociskiem, natomiast do podnoszenia skrzyni z pociskiem zamocowano pierścienie do lin /haków itp./. Z zewnątrz skrzynia pomalowana jest na kolor ciemno-szary, na jej ściankach znajdują się napisy ostrzegawcze oraz znaki i napisy informacyjne, a także numer pocisku. Na ściance przedniej skrzyni znajduje się kieszeń na dokumentację towarzyszącą. Na wewnętrznej powierzchni pokrywy skrzyni znajduje się specjalny znak /żółty trójkąt z czerwonym obramowaniem, z trzema czerwonymi płatkami wewnątrz trójkąta/.
22 II. EKSPLOATACJĄ 1. WIAPOKCfeCI OGbLHE I ZASADY BEZPIECZEŃSTWA 1. Pocisk dostarczony jest przez dostawcę w stanie zakonserwowanym, w drewnianej skrzyni, całkowicie przygotowany do bojowego użycia. 2. Pociski R-60MK mogą być eksploatowane przez specjalistów znających dokumentację eksploatacyjną, zasady bezpieczeństwa oraz, jeżeli zdali egzaminy dopuszczające ich do obsługi pocisków. 3. Podczas eksploatacji pocisków R-60MK zachować ostrożność, ponieważ pocisk zawiera materiały wybuchowe i łatwopalne. 4. Podczas przechowywania i transportowania na pocisku powinny znajdować się wszystkie zabezpieczenia, a ścinana wiązka przewodów winna być przymocowana do pocisku. Zabrania- się: 1. Ciągnięcia, szarpania i przenoszenia pocisku za ścinaną wiązkę przewodów. 2. Jednoczesnego dotykania rękoma dwóch styków zapłonu silnika. 3. Jednoczesnego przecierania obu styków zapłonu silnika. 4. Utrzymywania pocisku ze zdjętą pokrywą styków zapłonu silnika, jeżeli nie ma takiej potrzeby. 23 5. Uderzania pocisku. 6. Palenia i posługiwania się ogniem w pomieszczeniach przechowywania pocisków. 7. Przechowywania w pomieszczeniach z pociskami materiałów wybuchowych i łatwo palnych oraz kwasów i alkaliów. 8. Znajdowania się /bez potrzeby/ w bezpośrednim sąsiedztwie pocisków /bliżej niż 1 m/ oraz dotykania przedziału nr 2. 9. Łączenia złącza Sz1 z pogiętymi kołkami lub odkształconymi gniazdami. 10. Przesuwania jarzma złącza Sz1 do przodu poza tylną powierzchnię urządzenia zabezpieczającego /w celu wykluczenia naciągnięcia wiązki przewodów/. 11. Haprawlania oraz prostowania odkształconych kołków i gniazd. 12. Eksploatowania pocisku, który upadł. 2. PRZYGOTOWANIE DO PODWIESZENIA KA WYRZUTU!. PODWIESZANIE I ZDEJMOWANIE POCISKU Z WYRZUTNI 2.1. PRZYGOTOWANIE DO PODWIESZENIA NA WYRZUTNI 1. Przed otwarciem skrzyni przejrzeć ją, sprawdzić stan plomb i oznakowanie. 2« Wyjąć formularz znajdujący się w specjalnej kieszeni skrzyni i porównać numer pooisku ze skrzyni i w metryce pocisku. 3. Usunąć plomby ze skrzyni, otworzyć zamki mocujące pokrywę i zdjąć pokrywę. Ustawić odchylone łoża na pokrywie w położeniu pionowym względem płaszczyzny pokrywy i zamocować je ściągaczami.
24 4. Zdjąć z pocisku zaciski, ostrożnie wyjąć pocisk ze skrzyni i ułożyć miejscami oporowymi na łożach pokrywy, węzłami podwieszenia do góry. Uwaga. Zabrania się kładzenia pocisku na łoża urządzeniami zabezpleozającymi anten. 5. Osunąć taśmę z pokrowca i z gardzieli bloku osuszacza, rozciąć nożem lub nożyczkami pokrowieo polietylenowy na całej długośoi. Podnieść pocisk i wyciągnąć pokrowiec nie dopuszczając, by ccierał on o korpus pocisku. 6. Zdjąć z pocisku blok-osuszacz, porównać numer na pooisku i w metryce pocisku. 7. Złożyć pokrowiec polietylenowy i ułożyć go na podstawie skrzyni, włożyć do skrzyni wszystkie zaciski oraz osuszacz. 8. Zdjąć zabezpieczenie ochronne z pocisku /z wyjątkiem zabezpieozenia na ścinanej wiązoe przewodów i zaślepki-złącza Sz1 pocisku/. 9. Przejrzeć pocisk i upewnić się, że nie ma uszkodzeń mechanicznych, produktów korozji, uszkodzenia powłoki lakierowej. 10. Pocisk nie powinien mieć, szczególnie na części bojowej i silniku, pęknięć, wgnieceń i innych uszkodzeń mechanicznych, produktów korozji oraz uszkodzeń powłoki lakierowej. W celu przeglądu węzłów podwieszenia usunąć z nich smar za pomocą szmaty zwilżonej w benzynie B-70. Na-TGS dopuszczalne są wtrącenia nieprawidłowej struktury i różnych odcieni /od żółtego do ciemnego koloru/ o wymiarze do 3 mm. Dopuszczalne jest zabarwienie opływu w różnych odcieniach, w tym również zabarwienie miejscowe dowolnych wymiarów i kształtu w dowolnym miejscu. Dopuszczalne są odpryski na powierzchni opływu: do 0,5 mm - nie więcej niż trzy, do 0,3 mm - nie więcej niż pięć. Zabrania się eksploatowania pocisków z pęknięciami, wgnieceniami, uszkodzonymi merabramaml 25 dyszy silnika, produktami korozji, mechanicznymi u*z- kodzeniami węzłów podwieszenia, większymi odpryskami na opływie TGS, i uszkodzeniami anten zapalnika. 11. W razie zabrudzenia przetrzeć opływ TGS czystą szmatą, zwilżoną w spirytusie. 12. Nałożyć na opływ TGS kołpak ochronny, nałożyć osłony na anteny /zabezpieczenia te zdejmowane są po podwieszeniu pocisku pod samolotem, przed wylotem/. 13. Nałożyć na węzły podwieszenia warstwę nowego smaru CTATIM-201 /niedopuszczalne jest dostawanie się smaru na styki zapłonu silnika/. 14« P w a % a. Przygotowanie styków zapłcnu silnika - to czynność bardzo ważna. Zabrania się jednoczesnego przeoierania obu styków zapłonu silnika. Przetrzeć kolejno styki szmatą zwilżoną w spirytusie. 15. Jeżeli pocisk nie jest podwieszany pod samolotem bezpośrednio po odkonserwowaniu, to należy założyć zabezpieczenia na przedni węzeł podwieszenia ze stykami zapłonu silnika /zabezpieczenia zdjąć bezpośrednio przed podwieszeniem/. 2.2. PODWIESZANIE POCISKU NA WYRZUTNI 1. Przed podwieszeniem uwolnić ścinaną wiązkę przewodów z elementów mocujących ją do korpusu /zdjąć pasek ze złącza Sz1 i wyprowadzić wiązki przewodów sped końcówki/, ułożyć go zgodnie z rys. 9 i rys. 10 /sposób ułożenia zależy od typu wyrzutni/. Uwaga. Zabrania się podwieszania pocisku na wyrzutni samolotu i zdejmowania go z wyrzutni bez założonego na ścinaną wiązkę przewodu zabezpieczenia. W razie braku zabezpieczenia założyć je w sposób opisany w podrozdziale 2.3, punkcie 2.
26 2. Podwiesić pooisk pod samolotem zgodnie z instrukcją eksploatacji układu uzbrojenia R-60MK samolotu. Przed połączeniem złączy Sz1 zdjąć zabezpieczenie ze ścinanej wiązki przewodów oraz zaślepkę ze złącza Sz1 pocisku. Wszystkie zdjęte zabezpieczenia po podwieszeniu pocisku włożyć do skrzyni. Przed połączeniem złącza Sz1 z odpowiednią częścią na wyrzutni przejrzeć wtyczkę oraz gniazdo złącza Sz1 i upewnić się, że nie ma pogiętych kołków oraz od-, kształconych gniazd. Zabrania się łączenia złącza z pogiętymi kołkami lub odkształconymi gniazdami. Położenie odpowiednich ozęści złącza określone jest pięcioma występami klinowymi oraz rowkami znajdującymi się na łączonych średnicach części korpusowych pod określonymi kątami, przy tym kołki i gniazda stykają się po mechanicznym połączeniu powierzchni korpusów. W celu połączenia złącza należy włożyć wypusty klinowe w rowki na łączonych średnicach wtyczki oraz gniazda i, obracając obejmę zamka bagnetowego do oporu zgodnie z ruchem wskazówek zegara, spowodować połączenie. Uwaga. Złącza łączyć ostrożnie, nie dopuszczając do przekoszenia części złącza. Złącze rozłącza się przez obrót obejmy zamka bagnetowego w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara aż do całkowitego rozłączenia złącza. Zabezpieczenie zdejmuje się z opływu TGS i anten zapalnika bezpośrednio przed wylotem. 27 2.3. ZDEJMOWANIE POCISKU Z WYRZUTHI 1. Przed zdejmowaniem pocisku z wyrzutni założyć zabezpieczenia na: - ścinaną wiązkę przewodów i złącze Sz1 pocisku; - anteny zapalnika radiowego; ■ - opływ TGS. Uwaga. Zabrania się zdejmowania pocisku, jeśli nie zostały założone zabezpieczenia. 2. Zabezpieczenie zakłada się na ścinaną wiązkę przewodów oraz mocuje do korpusu pocisku w następujący sposób /rys. 9, rys. 10, rys. 11/: - swobodnie ułożyć ścinaną wiązkę przewodów ze złączem Sz1 do przodu między sterami przy podwieszonym /lub nie podwieszonym/ pocisku na-jednomiej- scowej wyrzutni, zgodnie z rys. 9. W pociskach podwieszanych na dwumiejscowych wyrzutniach ścinaną wiązkę przewodów ze złączem Sz1 ułożyć zgodnie z rys. 10, opuszczając złącze Sz1 z lewej lub z prawej strony pocisku, w zależności od sposobu wykonania dwumiejscowych wyrzutni; - podtrzymując wiązkę przewodów w jednym z podanych położeń nałożyć na wiązkę przewodów z tyłu, z góry, zabezpieczenie i przesuwając je, do przodu i w dół, połączyć wewnętrznymi występami z powierzchniami oporowymi prowadnicy, nie dopuszczając przy tym do przeskakiwania tylnej powierzchni zabezpieczenia obudowy za tylną powierzchnię prowadnicy. Kierunek przemieszczenia zabezpieczenia wskazuje strzałka na rys. 9. Strzałka "KI" na zabezpieczeniu powinna być skierowana w kierunku części głowicowej pocisku. Po założeniu zabezpieczenia, lekkim przemieszczeniem do tyłu, wzdłuż osi pocisku, upewnić się, że zabezpieczenie nie przemieszcza się;
28 - włożyć wiązkę przewodów /bez użycia siły/ pod końcówkę zabezpieczenia, połączyć jarzmo złąoza Sz1 z tylną powierzchnią zabezpieczenia /rys. 11/. Niedopuszczalne jest przesunięoie jarzma złącza Sz1 do przodu poza tylną powierzchnię zabezpieczenia /w celu wykluczenia naciągnięcia wiązki przewodów/. Przymocować wiązkę przewodów do korpusu pocisku za pomocą paska, przemieszczając go między wspornikiem złącza a uszczelniaczem. 3. Zdjąć pocisk z samolotu zgodnie ze wskazówkami dotyczącymi eksploatacji uzbrojenia samolotu. 4. Zdjęty z samolotu pocisk położyć-miejscami oporowymi na podstawę skrzyni. Założyć pozostałe zabezpieczenia /na skrzydła, destabilizatory, żyrolotki, styki zapłonu silnika, nadajnik zejścia/. 5. Przymocować pocisk dociskami i założyć pokrywę skrzyni. 6. Odnotować w metryce pocisku odbycie lotu. 7. Przed każdym podwieszeniem pod samolotem pocisków przechowywanych w stanie odkonserwowanym, wykonać czynności wyszczególnione w punktach 4, 8 - 15 podrozdziału 2.1. 3. ZASADY PRZECHOWYWANIA 1. Pociski eksploatowane należy przechowywać następująco: a/ w ogrzewanym, nieogrzewanym magazynie i w warunkach polowych, zakonserwowane w drewnianej skrzyni /stan dostawy/; b/ w ogrzewanym, nieogrzewanym magazynie i w warunkach polowych, odkonserwowane na łożach skrzyni drewnianej z nałożonymi zabezpieczeniami, bez pokrowca i osuszacza. 29 2. Ogrzewane pomieszczenie do przechowywania pocisków powinno spełniać warunki: - być wyposażone w sprzęt przeciwpożarowy i instalację odgromową; - być czyste, suche, dobrze wentylowane, z wilgotnością względną powietrza nie większą niż 85% i temperaturą cd 5 do 30°C. Niedopuszczalne są gwałtowne zmiany temperatury w pomieszczeniach; - mieć podłogę, którą łatwo utrzymywać w czystości za pomocą wilgotnych trocin, szmaty lub odkurzacza; - nie może w nich być gryzoni. 3. Nieogrzewane pomieszczenia powinny spełniać te same warunki co ogrzewane, z wyjątkiem temperatury powietrza i wilgotności względnej, które mogą wahać się, i tak: temperatura - w przedziale od minus 40 do plus 50°C, wilgotność względna - do 95%. 4. Płaszczyzna do przechowywania w warunkach polowych /na otwartym powietrzu/ powinna mieć wiatę, pokrowiec /plandekę/ i zapewnić prawidłowe zabezpieczenie pocisku przed bezpośrednim działaniem .opadów atmosferycznych, wód gruntowych i promieni słonecznych. 4. OBSŁUGA TECHNICZNA POCISKÓW PODCZAS ICH PRZECHOWYWANIA 1. Podczas przechowywania zgodnie z punktem 1a rozdziału 3, po każdych 6 miesiącach przechowywania sprawdzić stan żelu krzemionkowego-osuszacza zgodnie z punktami 3-5 rozdziału 4.
30 2. Podczas przechowywania zgodnie z punktem 1b rozdziału 3 wykonać następujące czynności obsługi tech- niczej: - wymienić smar CIATIM-201 na węzłach podwieszenia po każdych 6 miesiącach przechowywania. Przed naniesieniem smaru usunąć stary smar szmatą zwilżoną w benzynie B-70; Uwaga. Podczas nanoszenia smaru na węzły podwieszenia niedopuszczalne jest dostawanie się smaru na styki zapłonu silnika. - odnowić uszkodzoną powłokę lakierową pooisku /oprócz silnika/ na płaszczyźnie nie większej niż 355 zgodnie z punktem 6 niniejszego rozdziału; - odnowić uszkodzoną powłokę lakierową silnika zgodnie z punktem 7 niniejszego rozdziału. 3. W celu sprawdzenia stanu żelu krzeraionkowego-osu- szacza na ściance czołowej skrzyni, otworzyć pokrywę z napisem "WSKAŹNIK" i przejrzeć ładunek-wskaźnik. Dopuszczalna jest obecność niewielkiej liczby ziaren różniących się od innych kolorem, lecz nie zmieniających ogólnego błękitnego tła koloru. Uwaga. Wymiana żelu krzeraionkowego-osuszacza jest niezbędna w tych przypadkach, gdy żel krzemionkowy-wskaźnik w ładunku ma kolor różowy lub fioletowo-różowy. 4. W razie potrzeby, żel kr2emionkowy-osuszacz zmienia się w następującej kolejności: - otworzyć pokrywę z napisem "METRYCZKA" na przedniej ściance skrzyni; - wyjąć z osuszaoza ładunek-wskaźnik; - wyciągnąć, przez gardziel osuszacza, woreczek z żelem krzemionkowym; - wymienić w woreczku żel krzemionkowy; - włożyć woreczek z żelem krzemionkowym. Po wymianie żelu krzemionkowego-osuszacza wymienić żel w ładunku-wskaźniku i włożyć ładunek-wskaźnik dc osuszacza. 31 Wymiana żelu powinna trwać nie dłużej niż 1 h. TT w a g a. Wilgotność żelu krzemionkowego przy pakowa- ■ ■ niu nie może być większa niż 2%% co odpowiada stanowi żelu krzemionkowego suszonego przez 4 h w temperaturze od 150 do 170°C. 5. Odnotować w formularzu wymianę żelu krzemionkowego osuszacza, zamknąć i oplombować pokrywę na ściance przedniej skrzyni. 6. W razie uszkodzenia powłoki lakierowej pocisku, z wyjątkiem silnika, nie większej niż 3% dopuszczalne jest odnowienie uszkodzonych miejsc w następujący sposób: - oczyścić uszkodzone części powłoki lakierowej płótnem ściernym nr 1 o ziarnistości 5; - usunąć produkty czyszozenia czystą szmatką bawełnianą; - przetrzeć odnowione miejsca benzyną B-70 i wysuszyć przez 15-20 min;. - nanieść pędzlem farbę podkładową AK-070; - przesuszyć przez 1 h w temperaturze 18°C lub przez 3 h w temperaturze 12 - 17°C; - oczyśoić płótnem ściernym nr 1 o -ziarnistości 5 powierzchnie pomalowane farbą podkładową; - nanieść jedną warstwę lakieru AS-599; - przesuszyć przez 2,5 h w temperaturze 18°C lub przez 5 h w temperaturze 12 - 17°C; - nanieść jedną warstwę lakieru AS-82; - przesuszyć przez 2 h w temperaturze 18° lub przez 4 h w temperaturze 12 - 17°C 7. W razie uszkodzenia powłoki lakierowej silnika nie większej niż 3&, naprawę wykonać w następujący sposób: - przy uszkodzeniu powłoki do farby podkładowej naprawę wykonuje się w sposób identyczny jak powierzchni pocisku /oprócz nanoszenia farby podkładowej AK-070/;
32 - w razie uszkodzenia powłoki do metalu, oczyścić uszkodzone miejsce płótnem ściernym nr 1 o ziarnistości 5; - usunąć produkty czyszczenia szmatą bawełnianą; - przetrzeć odnowione miejsce benzyną B-70 1 przesuszyć w czasie 15 - 20 min; - nanieść farbę podkładową EP-076; - przesuszyć przez 8 h w temperaturze 12 - 27°C lub przez 6 h w temperaturze 27 C; - nanieść jedną warstwę lakieru białego EP-140; - przesuszyć przez 8 h w temperaturze 12 - 27°C lub przez 6 h w temperaturze wyższej niż 27°C, a następnie naprawić powierzchnię pocisku, rozpoczynając od naniesienia warstwy lakieru AS-599. Uwaga. Lakier EP-140 1 farbę podkładową EP-076 przygotować bezpośrednio przed użyciem. W celu przygotowania lakieru EP-140 zmieszać 75 części masowych tej emaili z 25 częściami masowymi utwardzacza nr 2. W celu przygotowania farby podkładowej EP-076 zmieszać 75 części masowych pasty EP-076 z 25 częśoiaml masowymi utwardzacza nr 2. Przygotowana farba podkładowa 1 emalia nadaje się do użycia w czasie dwóch dób. Wszystkie czynności związane z odnowieniem /naprawą/ uszkodzonych powłok pocisku wykonywać w temperaturze nie niższej niż 12°C 1 przy wilgotności względnej nie wyższej niż 75%. 8. Wykaz materiałów wykorzystywanych podczas eksploatacji pocisku oraz ich zamienników zagranicznych jest podany w tabel-i załącznika 1 i załącznika 2. 5. RESURS I OKRESY PRZECHOWYWANIA 1. Resurs i okresy przechowywania pocisku są podane w metryce 1NKO00O-FO. 33 6. TRANSPORTOWANIE 6.1. IWSKAZbjHC* OGÓLNE Pociski R-60EK przewozi się w skrzyni drewnianej transportem kolejowym, samochodowym, wodnym i powietrznym. Wymiary zewnętrzne skrzyni 2444x500x490. Masa bruttc 100 kg. Opakowanie stanowi skrzynia 1 pokrywa. Pocisk jest zamocowany sztywno w łożach wewnątr-z skrzyni, przygotowanej do załadunku /rozładunku/ dźwigiem lub ręcznie. Dopuszczalny jest transport pocisku w opakowaniu transportem kolejowym bez ograniczenia prędkości na odległość do 12 000 km, transportem samochodowym po drogach asfaltowych /betonowych/ z prędkością 60 km/h, a po drogach gruntowych i pokrytych kamieniem /tłuczniem/ z prędkością 40 km/h na odległość 1000 km. Pociski transportem wodnym i powietrznym można przewozić bez ogranlozenia prędkości i odległości. Wysokość transportowania transportem powietrznym nie może przekraczać 16 km. Po terenie lotniska zezwala się przewozić pociski w skrzyni, bez mocowania, na pace samochodu z zamkniętą tylną klapą, przy tym skrzynie należy ustawić w jednej warstwie i nie przekraczać prędkości 30 km/h. 6.2. ZASADY BEZPIECZEŃSTWA Podczas ładowania, transportowania i rozładowywania skrzyń z pociskami R-60MK zwracać uwagę na napisy ostrzegawcze na skrzyni oraz przestrzegać ogólnych zasad bezpieczeństwa.
34 Zabrania się wykorzystywania do przewozu pocisków środków transportowych, którymi były przewożone materiały chemiczne. Podczas wykonywania prac załadunkowo-rozładunkowych przestrzegać następujących ogólnych zasad: - na płaszczyźnie załadowania /rozładowania/ nie mogą przebywać obce osoby; - ładować /rozładowywać/ w oiągu dnia lub przy wystarczającym oświetleniu sztucznym; - ładować /rozładowywać/ bez zrywów i uderzeń; - przy ręcznym ładowaniu /rozładowywaniu/ powinny pracować nie mniej niż cztery osoby; - wysokość podnoszenia skrzyni nie powinna przekraczać 5 m od poziomu ziemi; -zabrania się wykonywania załadunku /rozładunku/, jeżeli odpowiedzialny za wykonanie /kierownik prac/ jest nieobecny. 6.3. PRZEWOŹ TRANSPORTEM KOLEJOWYM, SAMOCHODOWYM I POWIETRZNYM Podczas przewozu pocisków w skrzyniach drewnianych transportem kolejowym skrzynie ładować w następujący sposób: - do wagonu dwuosiowego ładuje się 52 skrzynie, które rozmieszcza się ściśle, jedna obok drugiej w cztery warstwy i pewnie mocuje; - do wagonu czteroosiowego ładuje się 104 skrzynie, ktćre rozmieszcza się ściśle, jedna obok drugiej, w cztery warstwy i pewnie mocuje. Ua skrzyni samochodu skrzynie z pociskami ustawia Eic nie więcej niż w trzy warstwy i pewnie mocuje. Samochód powinien być wyposażony w sprzęt przeciwpożarowy oraz w chwytacz iskier na rurze wydechowej. Skrzynia nie powinna wystawać nad burtę o więcej niż 1/3 jej 35 wysokości ./dopuszczalne jest podwyższenie burty/. Przewozi się przy zamkniętych burtach /klapach/. Podczas przewozu transportem powietrznym, w kabinie ładunkowej śmigłowca lub samolotu, skrzynie powinny być pewnie zamocowane.
36 Załącznik 1 W kaz Materiałów stosowanch «odczas es« o^t^c i Nazwa Plomba metalowa Żel krzemionkowy osuszacza Zel krzemionkowy wskaźnika Drut do zabezpieczenia K-0,5, K0-1,0 Spirytus etylowy Wata higroskopijna Tkanina bawełniana Smar CIATB.--201 Papier ścierny nr 1 o ziarnistości 5 Farba podkładowa AK-070 analia SP-HO Benzyna B-70 Kmalia AS-599 leakier AS-82 Farba podkładowa EP-076 lędzel Liczba na 1 pocisk 5 szt. 3 kg 0,05 kg 1 m 0,03 kg 0,025 kg 0,05 kg 0,01 kg 1 szt. 0,05 kg 0,05 kg 0,15 kg 0,05 kg 0,05 kg 0,05 kg 1 szt. 37 a H O 0 iM os ja o P * •o iM « •H U o A! O « t» M g & r-l O .ao co to ta •rl 4) 5 O ► iM Cd 1-1 O) 4* Ot H <1> •H (3 •ti O o CCI M 1"ł I -W 0 3 4* al f-s 0 al M •H H O 0 O, ca fń CO 8 A o ■9 v* «>■»-» A O *3 "CO Ol fcn •H P4OJ 0 M 4»S3 O oj fc « g N Pi ca-O ^g N « N r- »■- t— 1 1 1 Pm Pm Ps 0 OJ tf •h rl ^ +»+»+» www at vł (d (d eO I-i .* X Jrf ■W rH rH «H to « « « 3 -rl -H >H «< * £■ t* a a 6,8, t> > « Q & P1!^ O ^ t- r~ co r~ ^ 0 r- US 0 ■* jq CM O 88 £ 00 m CM t— 1 CM O 1— O i Ł « a A a & 5 g „ 5 a i-i 4) P< « •H Tt fl W O 00 • **• 0 5 M »•» 3 O £ O 00 • r- $ 1 M S3 fc> «< W D m & > ■< Cl rH ■H O .O O a CM *- Sh «3 U 2 Px a & ■* co S g ^ T- O ■<*• 1 fi «< CM % A < w 0 < *- c- c- H iK ■>*• t- 1 r~ CM 0 CM i U SH i Ć co 0 4 1 ♦• 05 X fH « •rt te «< •— \o CM CM t— 1 ćri 53 cm e< co ft & 0 0 *o SO *^ ci 5 (rt H *< 2 tn « E> «< r~ tri m in CM CM vo 0 a'. ^ «^ X I 1 I • s ♦• S -9 r-i Ą t> a 1-1 a (« K <r> *t 0 r- «> \o tn co 1
39 Załącznik 3 Rysunki
ny i zewn ra; 4 L; 9 zej a iałe^
Rys. Z.3.1. Widok ogólny pocisku Rys. Z.3.3. Budowa pocisku: I - termiczna głowioa samonaprowadzająca; 2 - destabilizetor; 3 - część bojowa; 4 - mechanizm zabezpieczająco-wykonawczy; 5 - ster; 6 - napęd sterów; 7 - ścinana wiązka przewodów; 8 - blok automatyki; 9 - blok sterowania; 10 - pilot automatyczny; II - radiolokacyjny zapalnik zbliżeniowy; 12 - turbogenerator; 13 - nadajnik zejścia; 14 - wytwornica gazów prochowych; 15 - zapłonnik; 16 - prochowy silnik rakietowy; 17 - ładunek paliwa etałego; 18 - skrzydło; 19 - żyrolotki
43 Rys. Z.3.4. Schemat podziału technologicznego: 1 - przedział nr 1 - termiczna głowica samonaprov/adza- jąca /TGS/; 2 - przedział nr 2 - część bojowa; 3 - przedział nr 3 - przedział sterowania ze sterani; 4 - przedział nr 4 - zapalnik; 5 - przedział nr 5 - silnik; 6 - skrzydło; 7 - opływ tylny Rys. Z.3.5. Widok zewnętrzny termicznej głowicy saiEona prowadzającej
44 Eys. Z.3.6, Widok zewnętrzny silnika Rys. Z.3.7. Widok zewnętrzny części bojowej Rys. Z.3.8. Skrzydło I 45 Wuste,pu oporowe io bezpisczenio. / Kierunek ruchu przy zakładaniu zabezpieczenia Rys. Z.3.9. Zakładanie zabezpieczenia na ścinaną wiązkę przewodów podczas podwieszania pocisku ną . pojedynczą wyrzutnię Wurtępy oporowe za bezpieczeni-Q Kierunek ruchu przy zakładaniu zabei pieczenia Rys. Z.3.10. Zakładanie zabezpieczenia na ścinaną wiązkę przewodów podczas podwieszenia pocisku na podwójną wyrzutnię
46 Rys. Z.3.11. Końcowe położenie zabezpieczenia i przymocowanej ścinanej wiązki przewodów: 1 - zabezpieczenie; 2 - jarzmo złącza Sz1; 3 - pasek; 4 - wspornik złącza Sz1; 5 - końcówka zabezpieczenia Tłumaczenie z oryginału "Samonawodiaszczajasia awia- cyonnaja rakieta R-60MK. Rukowodstwo po tiecbniczeskoj ekspłuatacyi. 1NK0000-RE". 47 z < N •H 2 c S CD •o >• s E >- N (0 U >• C CD c o -* o •o Podpisy wyznaczonych osób kier. kanc. lub koniórki ewid. Zniszczono st rony /karty/ Nr Nr Włączono strony /karty/ Nr Nr Wyłączono st rony /karty/ Nr Nr Podstawa zmiany /nr i data pisma/ Data •eh co n lO in ■<r ro CM tH •
CD xl- CO c- VO m xj- r^ c\j «~ © J? tt^^Ś.l^ft; -V ..... /■ : ^^A* mm -mm ^mmmmm:t-smĘmi V ' ,-i, ■:' iii -FaMlit -«^0* IS